Nie każdy, kto mówi o wartościach, naprawdę nimi żyje.
Nie każdy, kto robi dobre wrażenie, jest dobrym człowiekiem.
I nie każdy, kto głośno deklaruje empatię, potrafi być empatyczny wtedy, gdy nikt nie patrzy.
Wartościowego człowieka nie rozpoznaje się po słowach, statusie ani po tym, jak chce być postrzegany. Rozpoznaje się go po zachowaniach – szczególnie tych prostych, codziennych, często niedostrzeganych.
Oto cztery z nich. Jeśli je zauważysz, możesz być niemal pewien, że masz przed sobą kogoś naprawdę wartościowego.
1. Szanuje innych nawet wtedy, gdy nie musi
To jedno z najważniejszych kryteriów.
Wartościowy człowiek:
-
nie poniża słabszych,
-
nie wyśmiewa cudzych błędów,
-
nie traktuje ludzi instrumentalnie.
Zwróć uwagę, jak odnosi się do osób, od których nic nie zależy: sprzedawcy, kelnera, współpracownika na niższym stanowisku, starszej osoby. Tam nie ma gry pozorów. Tam wychodzi prawda.
Szacunek nie polega na uprzejmości na pokaz.
Polega na tym, że drugi człowiek zawsze pozostaje człowiekiem – nawet wtedy, gdy się myli, spóźnia albo jest trudny.
2. Bierze odpowiedzialność za swoje słowa i czyny
Wartościowy człowiek nie jest idealny.
Ale potrafi powiedzieć:
-
„to był mój błąd”
-
„źle to zrobiłem”
-
„przepraszam”
Nie szuka winnych wszędzie dookoła.
Nie usprawiedliwia się ciągle okolicznościami.
Nie ucieka, gdy pojawiają się konsekwencje.
Odpowiedzialność to jedna z najbardziej niedocenianych cech. A jednocześnie jedna z tych, które najbardziej budują zaufanie. Bo jeśli ktoś potrafi wziąć ciężar na siebie, potrafi też nieść relację.
3. Jest spójny – taki sam w ciszy, jak wśród ludzi
Wartościowy człowiek:
-
nie zmienia poglądów w zależności od towarzystwa,
-
nie nosi masek dopasowanych do sytuacji,
-
nie mówi czegoś innego „na osobności”, a czegoś innego publicznie.
Jego słowa, decyzje i zachowania tworzą całość.
Nie idealną – ale prawdziwą.
Spójność daje poczucie bezpieczeństwa. Wiesz, z kim masz do czynienia. Wiesz, czego się spodziewać. A w świecie pełnym chaosu i udawania to ogromna wartość.
4. Potrafi słuchać – naprawdę, bez oceniania
To cecha coraz rzadsza.
Wartościowy człowiek:
-
nie przerywa,
-
nie minimalizuje cudzych uczuć,
-
nie zamienia rozmowy w monolog o sobie.
Słucha nie po to, by odpowiedzieć.
Słucha, by zrozumieć.
Nie musisz się przy nim bronić.
Nie musisz wszystkiego tłumaczyć.
Nie czujesz, że Twoje emocje są „za duże” albo „niewygodne”.
A to znak, że jesteś traktowany z uważnością i szacunkiem.
Wartościowych ludzi nie ma wielu.
Ale gdy już ich spotkasz, poczujesz to bardziej niż zobaczysz.
Dają spokój zamiast napięcia.
Poczucie sensu zamiast chaosu.
Autentyczność zamiast gry.
I być może najważniejsze:
przy nich sam chcesz być lepszym człowiekiem, nie dlatego, że musisz – ale dlatego, że możesz.
